بانک خازن

گزینه های نصب برای بانک های خازنی؛

در تاسیسات ولتاژ پایین، بانک های خازنی می توانند در سه سطح مختلف نصب شوند؛

  1. نصب متمرکز در یک جا
  2. نصب در هر بخش (یا گروهی  )
  3. نصب به صورت اختصاصی یا تکی در هر تابلو

پس از راه های نصب، ما در مورد حفاظت و اتصال بانک های خازن بحث می کنیم.

بانک خازنی

1- نصب متمرکز در یک جا

این نوع نصب، یک مجموعه خازن را به عنوان دستگاه جبران کننده برای تمام فیدرها در داخل پست برق در نظر می گیرد. این راه حل توان راکتیو کل که باید نصب شود را به حداقل می رساند و ضریب توان می تواند با استفاده از تنظیم کننده خودکار در همان مقداری مطلوبی که مورد نظر ما است، نگه داشته شود. این روش جبران سازی نیازمند آن است که توان خازن در رنج وسیعی قابلیت تنظیم در پله های مختلف را داشته باشد. که می تواند با اندازه گیرهای 24 ساعته در محل نصب کلید های اصلی، تنظیم گردد.

نصب متمرکز بانک خازنی

مزایای این روش شامل موارد زیر است؛

  •  هیچ صورتحسابی برای توان راکتیو نخواهد بود
  • این مقرون به صرفه ترین راه حل است، زیرا تمام توان در یک نقطه متمرکز شده است و ضریب انبساط باعث می شود تا بهینه کردن بانک های خازنی امکان پذیر باشد.
  •  تقاضای (demand) کمتری روی ترانسفورماتور ایجاد می شود.

و اما معایب :

تلفات کابل (RI^2) کاهش نمی یابد. این روش برای سیستم های الکتریکی بزرگ بهترین راه حل نیست، مخصوصا وقتی که فاصله بین منبع و مصرف کننده های غیر خطی زیاد باشد.هرچه فاصله بیشتر باشد، تلفات سیستم انتقال هم بیشتر می شود.

پرسش سوال از متخصص موتور درایو

2- نصب در هر بخش (یا گروهی)

نصب خازنها در هر بخش باعث جبران سازی بارهای هر بخش در همان سالن یا مجموعه تابلو برق می شود. بانک خازن معمولا توسط دستگاه مبتنی بر ریزپردازنده کنترل می شود که به نام رگولاتور ضریب توان شناخته می شود. از طرفی دیگر، نصب و راه اندازی در هر بخش (گروهی) ، به حفاظت از بانک های خازنی نیاز دارد.در این مورد، بانک های خازنی به busbars متصل می شوند که یک گروه از بارها را تغذیه می کنند.

نصب گروهی بانک خازنی

مزایای این روش :

  •  هیچ صورتحسابی برای توان راکتیو نخواهد بود.
  •  تقاضای کمتری روی فیدرهای تامین کننده خواهد بود و تلفات گرمایی در این فیدرها را کاهش می یابد (RI2) هر بخش را می توان توسعه داد.
  •  تقاضای کمتری روی ترانسفورماتور ایجاد می شود.
  •  مقرون به صرفه و اقتصادی است.

و اما معایب :

این روش به طور کلی برای تامین کارخانجات بسیار گسترده استفاده می شود.

3- نصب به صورت اختصاصی یا تکی در هر تابلو

در این روش به منظور جبران سازی توان راکتیو دستگاه مورد نظر خازن قدرت به طور مستقیم به پایانه های دستگاه متصل می گردد.در این روش، از آنجا که توان راکتیو در پایانه های دستگاه تولید می شود، بار الکتریکی شبکه به حداقل می رسد.این روش به دستگاه های کنترل نیاز ندارد، زیرا بانک های خازنی با استفاده از همان سوئیچ دستگاه روشن و خاموش می شوند.

 نصب به صورت اختصاصی یا تکی در هر تابلو

مزایای این روش:

  •  هیچ صورتحسابی برای توان راکتیو نخواهد بود.
  •  تقاضای کمتری روی ترانسفورماتور ایجاد می شود.
  •  از نقطه نظر فنی این راه حل ایده آل است، زیرا انرژی راکتیو در نقطه ای که مصرف می شود تولید می شود. بنابراین تلفات اهمی (RI2) در تمام خطوط کاهش می یابد.

معایب این روش :

  •   هنگامی که فیدر بار کار نمی کند، خازن قابل استفاده نیست.
    پر هزینه ترین راه حل داده شده :
  • تعداد زیاد تاسیسات
  • این واقعیت که ضریب انبساط گنجانده نشده است.

 حفاظت و اتصال خازن ها

تجهیزات عملیاتی

در مورد بارهای با چرخه های فوق سریع (دستگاه های جوشکاری، و غیره)، سیستم متعارف برای به کار گرفتن خازنها (کنتاکتور های الکترومکانیکی) دیگر مناسب نیست. جهت جبران سازی مدارها و تجهیزات سوئیچینگ سرعت بالا استفاده از کنتاکتورهای حالت جامد ضروری است.

جریان سوئیچینگ یک خازن بستگی به موارد زیر دارد:

  •  قدرت خازن
  •  قدرت اتصال کوتاه منبع تغذیه که به آن متصل است
  •  به فعال یا غیر فعال بودن دیگر بانکهای خازنی

با توجه به این پارامترها، استفاده از دستگاه های سریع قطع و وصل خازنها سوئیچ، کنتاکتور، و غیره ضروری است. هنگام انتخاب تجهیزات عمل کننده، کاربر باید از انتخاب نوع تجهیزات مفید و سودمند (برای خازن های عملیاتی) مطلع باشد.کنتاکتورهایی وجود دارند که به طور خاص توسط سازنده های کنتاکتور برای خازن های عامل و به ویژه برای مونتاژ بانک های خازن اتوماتیک طراحی شده اند. این کنتاکتور ها دارای قطب های کمکی در سری با مقاومت های پیش بار است که جریان هجومی را در طول مدت فعال سازی محدود می کند.

بانک خازنی

حفاظت

علاوه بر دستگاه های حفاظتی داخلی که در خازن قرار دارند، که شامل موارد زیر است:

  • فیلم متالیزه نازک خود ترمیم
  • فیوز های داخلی
  • دستگاه های قطع اتصال در فشار اضافه
  • لازم است تجهیزات حفاظت خارجی برای خازن نیز تامین گردد.

این حفاظت توسط موارد زیر تامین می شود :

یا یک مدار شکن :

  • رله حرارتی ، تنظیم بین 3/1 و 5/1 برابر جریان نامی
  • رله مغناطیسی ،تنظیم بین 5 و 10 برابر جریان نامی

فیوز HRC نوع GI ، با مقادیر نامی 1.4 تا 2 برابر جریان نامی

اتصال – سایز کردن کابل ها

استانداردهای کنونی برای خازن ها طوری تعریف شده اند که خازن ها می توانند در برابر 30٪ اضافه جریان دائمی مقاومت کنند. این استانداردها حداکثر تا 10% تلرانس در ظرفیت اسمی خازنی را مجاز می کنند.

منبع؛  electrical-engineering-portal.com

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *